YÜCE GÜÇ; YARATICI MI, SONSUZ EVREN Mİ?
Doğmatik inançlarımız gereği, bir yaratıcının varlığına inanıyoruz… Evreni yaratan ve yöneten dışarıdan bir güç olduğunu varsayıyoruz…Kutsal kitaplar yaratıcıyı ‘”Doğmamıştır, doğurmamıştır, hiç bir dengi ve benzeri yoktur, o yeri göğü kaplamıştır, gözler onu görmez ama o gözleri görür, geçmişi ve geleceği bilir, ondan başka hiç bir şey yoktur, o sonsuzdur…” şeklinde tanımlamıştır…(Ayet’el kürsi ve ihlas suresi) Bu muazzam düzeni birisinin yaratmış olduğuna, her şeyin bir başı ve sonu olduğuna inanma ihtiyacı hissediyoruz ya da bize böyle öğretiliyor…Peki her şeyin bir başı ve sonu varsa “Tanrıyı kim yarattı?” “Tanrı hep vardı ve var olmaya devam edecek” öyle değil mi… Demek ki Tanrı sonsuz ve sınırsız… O halde, eğer bir şey sonsuz ve sınırsız olabiliyorsa, bu neden evrenin ta kendisi olmasın…Sınırlı beyinler bu nokta da kendini sınırlandırıyor, oysa bilinç tıpkı evren gibi sonsuz ve sınırsızdır…
ÇEVRENDEKİLERİN, DÜŞÜNDÜKLERİ (NEFSLERİ) KADARIYLA YARATTIĞI TANRIYI BIRAKTIĞINDA, YOLA ÇIKARSIN…MURAT TULGA BUYRUK…
Evren yaratıcıya atfedilen bütün vasıflara sahiptir…Dengelidir…Biz insanlar gibi içinde zıtlıkları barındırır…Merhametli yanı evrenin ve insanların Tanrısal yanıdır…Zalim yanı gazabıdır…O bütün bunları insanlar, olaylar ve düşünceler aracılığı ile yapar…Bazı insanlar şeytanın vücut bulmuş halidir…Onlar en iyi öğretmenlerdir…Tekamülümüz için gelirler…İyi insanlar ise evrenin melekleridir ve olgunlaşmış insanlara gelirler ki, tekamülünü tamamlamış insan zaten bir melektir ve güzellik dağıtır, dokunduğu hayatları iyileştirir…Kötülerde zaten kendi yarattıkları cehennemde azapla yanarlar ve dokundukları hayatları da yakarlar…Nitekim bir gün herkes kendisi gibilerle karşılaşır.. Evren adildir…
İyilik ve kötülük evrende birlikte yükselir… Bize gelen her iyilikte kötülükte, bizi dengeye getirmek içindir…Uçlar cehennemdir…Denge ise cennet…Dengeye geldiğimizde, sonsuz tekillikle bütünleşiriz…Bu dünyasını cennete çeviremeyen hiç kimseyi, ölümden sonra bir cennet beklemiyor…Cennetimizi de cehennemimizi de bu dünyadan götüreceğiz… Tanrıyı biz yarattık ama evren biziz varız ve gerçeğiz…Günümüzde gelişme gösteren ve anlaşılmaya başlayan kuantum bilimine göre, macro evrende micro evrende aynı yasalarla işler…Bir atom ve parçacıkları nasıl hareket ederse, galaksilerde öyle hareket eder…Evrende en büyük, en küçükte saklıdır ve en küçük, kendini en büyükte gösterir…Her şey ve herkes kırılmaz zincirlerle birbirine bağlıdır…Evren içinde zıtlıkları barındıran sonsuz bir tekilliktir, sonsuz bir bilinçtir ve onu yüce güç yapanda budur…Tam da bu yüzden bilinç insanın tanrısal yanıdır ve insanı sonsuz tekillikle bütün ve güçlü kılar…Büyük resmi görmeye başladığımızda kendi küçük karanlık cehennemimizden çıkar, kocaman bir cennet yaratmaya başlarız…Hiç bir şeyin tesadüf olmadığını, her şeyin tekamülümüze hizmet etmek için bize geldiğini farkeder, karşımıza çıkan tüm olaylara ve canlılara “Bundan öğreneceğim ne var?” ya da “Ona katacağım ne var?” diye bakar ve bencil egomuzun zincirlerinden kurtulur, hem kendimizi geliştirmeye, hem çevremizi güzelleştirmeye başlarız…Çünkü biliriz ki, iyilik ve kötülük bumerang gibidir…Evrene ne gönderirsen, sana başka sıfatlarda geri döner…
EVREN SİZİ CEZALANDIRIYOR YA DA ÖDÜLLENDİRİYOR DEĞİL… SADECE YAYDIĞINIZ TİTREŞİMSEL TAVIRLARA YANIT VERİYOR…ALINTI…
evrende hiç bir şey yoktan var, vardan yok olmaz…Sadece gelişir, değişir, dönüşür…Yaratmaktan kasıtta tam olarak budur…Evren sonsuzdur, hep vardı ve var olmaya devam edecek…Gelişerek, değişerek, dönüşerek….Yoktan var olduğunu iddia ettiğimiz insan, önce bir yumurta ve spermdi…Yoktan filizlendiğini düşündüğümüz ağaç, tohumdu…Su oksijen ve hidrojen atomuydu…Yumurta spermle birleşti…Tohum toprakla, oksijen hidrojenle ve hayat buldular, hayat verdiler, anlamlandılar…Yokluk diye bir şey hiç olmadı…Kitap yazarken var olan harfler ve kelimelerden, cümleler, düşünceler ve hikayeler yaratırsın… Müzik yaparken, var olan seslerden duygular, anlamlar yaratırsın…Resim yaparken, var olan renklerden yeni dünyalar, mekanlar yaratırsın…Evrende, tıpkı bunun gibi, var olan enerjilerden ve atomlardan, varlığı yeniden yapılandırıyor…Ve bizlerde her varlık gibi, evreni içinde taşıyan kutsal varlıklarız ve gelişmek dönüşmek için buradayız…Amacına hizmet etmeyen her şey evrene tekrar karışacak…
UYANDIĞINDA, O GÜNE KADAR YAŞADIĞINI ZANNETTİĞİNİ ANLAYACAKSIN…MURAT TULGA BUYRUK…
Zihnimiz 3 boyutludur ve bedenimizin 5 duyu organı vardır…Bizler var olan her şeyi duyu organlarımızın algılayabildiği ölçüde ve sadece 3 boyutunu algılayabiliriz…Kulağımız belli bir desibel in altını ve üstünü duymaz…Gözlerimiz belli bir ışık dalgasının altını ve üstünü görmez…Tenimiz belli bir sıcaklığın altını ve üstünü hissetmez…Dilimiz ekşi tatlı ve acıdan başkasını tadamaz ve koku alma reseptörlerimiz belli yoğunlukta kokulara duyarlıdır…Bütün bunlar evrende farklı boyutlar olmadığı anlamına değil, bizim onları algılayamadığımız anlamına gelir…Evrende başka gezegenlerde, farklı formda canlılar olabileceği gibi, aynı gezegende, birbirlerini algılamayan, farklı boyutta varlıklarda olabilir…Enerjiden oluşan ve asla yok almayacak olan ruhumuz sınırlı bedenimize sıkışmış sonsuz bir varlıktır…Ölümle birlikte bedeni terkettiğinde özgür kalıp, zamanda mekanda ve evrende özgürce hareket edebilir ve tekamülüne uygun seviyede bir zamanda bir boyutta bir gezegende yeni bir bedende geçmişini unutarak yeniden hayat bulabilir…Çünkü ruh bedenle bilinç kazanır, beden olmadan saf enerjidir ve bu enerjinin frekansını bu dünyadaki tekamül seviyemiz belirler…
ALİCE BİLGELİK YOLUNDAKİ İNSANDI…HARİKALAR DİYARINA BİR TAVŞAN DELİĞİNDEN GEÇMEK HİÇTE KOLAY OLMADI…HAYAT DENİLEN BALONDA, SONSUZLUĞA AÇILAN HAYAL GÜCÜ, MERAK VE FARKINDALIKTAN OLUŞAN BİR DELİK BULMUŞTU…
Dünyanı güzelleştirmeden, ne dünyayı, ne de öbür dünyanı güzelleştiremezsin…
KİTAP ÖNERİSİ; TANRININ TARİHİ, KAREN ARMSTRONG….TANRI YANILGISI, RİCHARD DAWKİNS… KUANTUM VE TASAVVUF, HALUK BERKMEN…
Tanrıyı biz yarattık ama evren biziz varız ve gerçeğiz… Bu cümleniz yanlış olmuş sanırım. Tanrıyı biz yaratmadık ama evren biziz varız ve gerçeğiz şeklinde olmalı diye düşünüyorum. Yanlışsa özür dilerim.
Bir diğer konuda peygamberler öldürme diyince insanlar öldürmekten vazgeçtiler en azından bir çoğu. Ama onları şimdiki siyasilere benzetmişsiniz ya peki şimdi yasalar ve siyasiler öldürme diyor ama insanlar öldürüyor. O zaman peygamberi dinleyen insanlar şimdi neden kanunları ve siyasileri dinlemiyorlar. Benim fikrime göre ortada bir söylem farkı var. Ama bunu görmek lazım. Haddim olmayarak yazıyorum ama düşüncem bu yönde..
Cümle yanlış değil doğru okumussunuz…tanrıyı biz yarattık…yazinin tamamini dikkatli okursaniz ne demek istedigimi anlarsiniz…siyasiler ve peygamberler noktasina gelince, o paragraftada ne soylemek istedigimi anlayamamissiniz…anlatmak istedigim seyle hic ilgisi olmayan bir soru sormussunuz…yaziyi bir kere daha ve daha dikkatle okumanizi oneririm…
Yazınızı tekrar tekrar okudum ama sizin çıkarmış olduğunuz anlamı ben çıkartamadım. Tabi görüş farklılıkları olacak ki ortaya doğru çıksın. Ama tanrıyı biz kafamızda yarattık ise bizi kim yarattı diye soruyor insan haliyle. Kusura bakmayın vaktinizi alıyorum ama burada kafa karışıklığı yaşıyorum. Yani cümlenize bizlere öğretilen ayetler ile başlayıp bambaşka bir noktaya gelmişsiniz. Tabi ki sizin yazarken ki düşüncenizi bilemem..
Bu konu agir bir konudur… Anlamamis olmaniz normal…aslinda sordugunuz sorularin cevabi yazida var detayli bir sekilde…ustune ekleyebilecegim tek bir kelime bile yok…tekrara girer…bu konuyu daha iyi anlamaniz icin panteizm ve ateizm yazimla birlikte, varolussal korkularimiz ozgurluk, olum, anlamsizlik ve yalnizlik yazilarini da okurmanizi oneririm…daha iyi anlarsiniz diye dusunuyorum…